İmam Mehdi’nin Zuhur Vakti, Alametleri ve Kıyamı

13.11.2026 11:07
Paylaş
A+
A-

Zuhur Vaktini Belirtmek

Daha önce demiştik ki: İmam Mehdi’nin (a.s) dördüncü özel naibi Ebu’l-Hasan Ali b. Muhammed Semerî’nin vefatından sonra, Gaybet-i Kübra devri başladı ve şimdiye kadar da de-vam etmektedir. Bu dönemin sonunda İmam Mehdi (a.s) elbet-te Allah Teâlâ’nın emriyle kıyam ve zuhur edecektir. Ehlibeyt İmamları birçok hadiste, zuhur vaktinin belirtilemeyeceğini ve bunu sadece Allah’ın bildiğini, zuhurun ansızın Allah’ın emriyle vuku bulacağını ve zuhur için zaman tayin eden kim-senin yalancı olduğunu açıklamışlardır.

Fuzeyl, İmam Muhammed Bâkır’a (a.s): “Acaba bu iş için bir zaman belirtilecek mi?” diye sorunca, İmam üç defa: “Vakit belirtenler yalancıdırlar.”[1] diye buyurmuştur.

İshak b. Yakup, Muhammed b. Osman el-Amrî vasıtasıyla İmam Mehdi’ye (a.s) bir mektup yazarak birkaç soru sordu. İmam (a.s) soruları cevaplandırırken zuhur vakti hakkında şöyle buyurdu:

Zuhur vakti Allah’ın emrine bağlıdır ve vakit belirtenler yalancıdırlar.[2]

Vakti belirtmekten maksat, zuhur vakti şu zamandır, demek-tir ve bu gibi şeylerin vaktini belirtmeyi İmamlar (a.s) asla

caiz bilmemişler, Allah’ın sırlarından saymışlardır. Ama zu-hurla ilgili birtakım alametler saymışlar ki, onların gerçekleş-mesi zuhur vaktinin de yakınlaştığı anlamına gelir.

Zuhur Alametleri

Zuhurdan önce meydana gelecek hadiseler ve zuhurun ala-metleri hakkında çok çeşitli rivayetler vardır. Bunlardan ba-zıları toplumların, özellikle de İslâm toplumunun durumunu beyan etmektedir. Diğer bir kısmı zuhura yakın meydana ge-lecek olayları, bazısı da şaşırtıcı, hayret verici ve ilginç şeyle-rin meydana geleceğini anlatmaktadır.

Bunların her birinin açıklığa kavuşması için müstakil kitapla-ra ihtiyaç vardır. İlgi duyanlar, bu hadisleri nakleden makale ve kitaplara müracaat edebilirler. Biz burada daha açık ve id-raki daha kolay olan birkaç alameti zikrediyoruz:

a) Zuhur Öncesinin Durumunu Bildiren Hadisler

1) Bütün dünyada ve İslâm toplumlarında zulmün, kötülü-ğün, fesadın, günahın ve dinsizliğin çoğalması.

İslâm önderleri İmam Mehdi’nin (a.s) mübarek kıyamını müj-deledikleri birçok hadiste onun, dünyanın zulüm ve kötülük-le dolduğu bir zamanda zuhur edeceğini vurgulamışlardır. Hadislerin bir kısmında da Hz. Mehdi’nin (a.s) kıyamından önce, özellikle zuhuruna yakın bir vakitte, Müslüman top-lumlarda bile sapıklık, sefahat, çeşitli günah ve kötülüklerin tamamen yaygınlaşacağını hatırlatmış ve şu kötülüklere işa-ret etmişlerdir:

Açıkça sarhoş edici maddeler alınıp satılacak. Şarap içilecek. Faiz yemek, zina ve diğer kötü işler yaygın bir şekilde yapı-lacak. Katı kalplilik, sahtekârlık, nifak, rüşvet yemek, riyakâr-

lık, bidat, gıybet, dedikodu, iffetsizlik, hayasızlık, zulüm, haksızlık umumileşecek ve hicapsız kadınlar çekici elbiseler-le ortalıkta dolaşacak. Elbise ve makyajda kadınlar erkeklere, erkekler de kadınlara benzeyecekler. İyiliği emredip kötülük-ten alıkoymak terk edilecek…

Müminler hakir, naçiz ve mahzun olup, günah ve kötülükleri engelleme kudretine sahip olmayacaklar. İmansızlık, sapıklık, dinsizlik yaygınlaşacak. İslâm ve Kur’ân’a amel edilmeyecek. Evlatlar baba ve annelerine eziyet edecek, saygı göstermeye-cek. Küçükler büyüklerine saygı göstermeyecek, büyükler küçüklere acımayacak ve akrabalık bağları gözetilmeyecek. Humus ve zekât ödenmeyecek yahut masraf edilmesi gere-ken yere ulaşmayacak…

Yabancılar, kâfirler ve sapıklar Müslümanlara galip gelecek ve Müslümanlar kendini kaybederek bütün işlerde; giyimlerinde, konuşmalarında ve hareketlerinde onları taklit edecek ve onla-rı izleyecekler. İlâhî hüküm ve cezalar uygulanmayacak…

Ve İmamlarımızın çeşitli hadislerinde zikredilen diğer birçok olaylar ve facialar vuku bulacaktır…[3]

b) Zuhurdan Önceki Olaylar

2 ve 3- Sufyanî’nin ortaya çıkışı ve yerin Süfyanî ordusunu yutması.

Ehlibeyt İmamları’nın önemle vurgulayıp apaçık beyan et-tikleri alametlerden birisi de Sufyanî’nin çıkışıdır. Sufyanî,

bazı rivayetler gereğince Emevîlerden, Yezid b. Muaviye b. Sufyan’ın neslindendir ve halkın en kötüsüdür. Adı Osman b. Anbese’dir. Nübüvvet ve imamet sülalesine ve Şiîlere kar-şı özel bir düşmanlığı vardır. Kızıl suratlı, mavi gözlü, çirkin yüzlü, zalim ve hain biridir.

(Dımışk, Filistin, Ürdün, Humus ve Kanserin’i içine alan eski) Şam’da kıyam edecek ve kısa bir sürede beş şehri tasarrufu al-tına alacak ve büyük bir orduyla Irak’ta Kûfe üzerine hareket edecek ve Irak şehirlerinden özellikle Necef ve Kûfe’de bü-yük cinayetler işleyecek ve diğer bir orduyu da Arabistan’da Medine’ye gönderecektir. Sufyanî’nin ordusu Medine’de nice cinayetler işleyip şehri yağma ettikten sonra Mekke’ye doğru hareket edecek, Medine ve Mekke arasında yüce Allah’ın em-riyle yer yarılacak ve onlar yerin dibine gömülecekler.

İşte o zaman Hz. Mehdi (a.s), birtakım olaylardan sonra Mekke’den Medine’ye ve Medine’den Irak’a ve Kûfe’ye gele-cek ve Sufyanî Irak’tan Şam’a kaçacak, İmam Mehdi (a.s) onu takip etmesi için bir ordu gönderecek ve nihayet onu Beytu’l-Mukaddes’te helak edip başını bedeninden ayıracaktır.[4]

4- Seyyid Hasanî’nin çıkışı.

Ehlibeyt İmamları’ndan ulaşan hadislere göre Seyyid Hasanî, İran’da Deylem ve Kazvin nahiyesinden (Kazvin’in kuzey dağlık bölgesinden bir bölümünün adı Deyleman’dır) huruç ve kıyam edecek Şia büyüklerindendir. Bu dindar ve değerli şahıs, imamet ve Mehdilik iddiasında bulunmayacak, hal-

kı İslâm’a ve Ehlibeyt İmamları’nın yoluna davet edecektir. İşi büyüyecek ve birçok izleyici bulacak ve kendi bölgesin-den Kûfe’ye kadar olan yerleri zulüm, kötülük ve sapıklık-tan temizleyecektir. İtaat olunan bir hâkimdir ve adaletli bir sultan gibi hükümet edecektir. Ordusu ve dostlarıyla Kûfe’de olduğu bir zamanda İmam Mehdi’nin (a.s) dost ve izleyicile-riyle Kûfe’nin etrafına geldiğini ona bildirdiklerinde, Seyyid Hasanî ordusuyla birlikte İmam Mehdi (a.s) ile görüşecektir.

İmam Sadık (a.s) bu konuda şöyle buyurmuştur:

Seyyid Hasanî İmam’ı tanıyacak. Dost ve izleyicileri-ne, onun imamet ve faziletini ispatlamak için tanıdığı-nı belli etmeyecektir. İmam’dan imamet delillerini ve Peygamber’den (s.a.a) ona ulaşan mirasları göstermesini isteyecek. Bunun üzerine İmam birtakım keramet ve mu-cizeler gösterecek. Sonra Seyyid Hasanî İmam’a biat ede-cek, ardından izleyicilerinden 4000 kadarı hariç tamamı İmam’a biat edeceklerdir.

Bu 4000 civarında biatten geri kalanlar, sihir iftirasında bulunarak İmam’ın imametini kabul etmeyecekler. İmam da üç gün nasihat ve öğütte bulunduktan sonra, hakikati kabullenmeyerek iman etmeyenler hakkında ölüm ferma-nını verecek ve hepsi İmam’ın emriyle öldürülecekler.[5]

5- Semavî nida.

Maruf alametlerden biri de, gökyüzünden yüksek bir sesin duyulmasıdır. Olay şöyle olacaktır:

İmam Mehdi’nin (a.s) zuhurundan önce Mekke’de gökyüzün-den herkesin duyacağı çok yüksek ve müthiş bir ses duyula-

caktır. İlâhî ayetlerden olan bu seste insanlara, İmam’ın ismi, nesebi tanıtılacaktır. Hidayete ermeleri, İmam Mehdi’ye (a.s) biat etmeleri ve haktan sapmamaları için onun hükmüne kar-şı çıkmamaları tavsiye edilecektir.[6]

Zuhurdan önce diğer bir ses de Hz. Ali’nin (a.s) ve onun Şiîlerinin hakkaniyeti için vuku bulacaktır.[7]

6- Hz. İsa’nın (a.s) gökten nüzulü, namazda Hz. Mehdi’ye (a.s) uyması.

Hadislerin bir kısmında, Hz. İsa Mesih’in (a.s) gökten ine-rek namazda İmam Mehdi’ye (a.s) uyacağı, arkasında nama-za duracağı şeklindeki açıklamalar, onun zuhuru esnasında vuku bulacak olaylardandır. Hz. Peygamber (s.a.a) değerli kızı Hz. Fatımatu’z-Zehra’ya (s.a) şöyle buyurmuştur:

Kendisinden başka ilâh olmayan Allah’a andolsun ki, İsa b. Meryem’in, arkasında namaz kılacağı bu ümmetin Mehdi’si bizdendir.[8]

Kitaplarda bunların dışında başka birçok alamet ve nişane daha nakledilmiştir. Bu alametlerin hepsinin vuku bulup bul-mayacağı, değişikliğe uğrayarak gerçekleşip gerçekleşmeye-ceği konusuna gelince, bu kendi yerinde etraflıca incelenmiş ve sonuç olarak şöyle buyurmuşlardır: Bu alametler iki kısım-dır: Kesin olanlar ve kesin olmayanlar. Sadece kesin olanlar vuku bulacaktır.

Bazı rivayetlerde, kesinlerin dahi değişebileceği hatırlatılmış-tır; yalnızca Allah’ın vaadini verdiği şeylerin değişmeyeceği, çünkü Allah Teâlâ’nın vaadine aykırı davranmadığı söylen-miştir.[9]

Açıktır ki, kesin alametlerin dahi değişmesini mümkün bilen hadisler, sürekli bekleyiş içinde olmaları ve kendilerini hazır-lamaları için Şia toplumunda bekleyişi daha bir güçlendiri-yor. Çünkü alametler vuku bulmadığı hâlde de onun zuhur etmesinin mümkün olduğu beyan edilmiştir.

İmam’ın (a.s) Kıyamı

Ehlibeyt İmamları’nın Hz. Mehdi’nin (a.s) kıyamı hakkında buyurdukları sözlerinden şu anlaşılmaktadır:

Hz. Mehdi (a.s) uzun bir gaybetten sonra, Mekke’de Kâbe’nin kenarında (Rükün ve Makam arasında) zuhur edecektir. Peygamber’in (s.a.a) bayrağı, kılıcı, sarığı ve gömleği onda-dır ve melekler vasıtasıyla ona yardım edilecek, Allah’ın ve İslâm’ın imansız düşmanlarını öldürecek ve zalimlerden in-tikam alacaktır.

Özel ashabı, ona Mekke’de biat edecek olan 313 kişidir. İmam Mehdi (a.s) bir müddet Mekke’de kaldıktan sonra Medine’ye geçecektir. Dostları; savaşçı, silahşor, salih, imanlı, gecenin abidleri, gündüzün de aslanlarıdır; kalpleri demir gibi sert, ona itaatte çok gayretlidirler. Nereye ve hangi işe yönelse-ler, mutlaka zafere ulaşırlar. İmam (a.s) Medine’de birtakım savaşlardan sonra ordusuyla Irak’a ve Kûfe’ye gidecek ve Kûfe’de Seyyid Hasanî ile görüşecek, Seyyid Hasanî ve or-dusu ona biat edecekler. Hz. İsa Mesih (a.s) gökyüzünden inerek, İmam’a yardım edecek ve namazda İmam’a uyacaktır.

İmam’ın hükümetinin merkezi, Kûfe’dir. İmam, dünyanın doğu ve batısını fethedip, İslâm’ı dünyanın dört bir yanına egemen kılacak ve gerçek İslâm’ın üzerindeki sahte tozları te-mizleyecektir. Allah’ın Kitab’ı, Hz. Peygamber’in Sünneti’ne göre amel edip hüküm verecektir. Emirü’l-Müminin Ali (a.s) gibi, yemeği sade ve elbisesi serttir.

İmam’ın (a.s) hükümetinde yeryüzünün tüm bereketleri or-taya çıkacak; servet, nimet, meyve ve mahsuller çoğalacak, fakirlik ortadan kalkacak ve herkes öyle refah ve nimette bo-ğulacak ki, zekât ve sadaka vermek için fakir bulunmayacak ve müracaat edilen kimse zekâtı kabul etmeyecektir.

İmam (a.s) ile komşu olmak arzusuyla İmam’ın dost ve izle-yicilerinden o kadar çok insan Kûfe’de ikamet edecek ki, na-mazda İmam’a tâbi olmak isteyenler için bin kapısı olan çok büyük bir mescit yapılacak.

Hz. Mehdi’nin (a.s) kurduğu nizamda adalet ve emniyet her yere yerleşecek, hatta ihtiyar bir kadın altın ve mücevher dolu bir sepeti alıp tek başına yaya olarak bir şehirden diğerine gi-decek olsa, hiç kimse onu rahatsız etmeyecek, servetine göz dikmeyecektir.

Yeryüzü hazine ve definelerini Hz. Mehdi’ye (a.s) gösterecek, İmam zulme uğramışların bütün yıkıntılarını onaracaktır. O, kıyam edeceği zaman Allah Teâlâ insanlarla İmamları arasın-da bir perde olmaması için izleyicilerinin göz ve kulakları-na basiret verecek, İmam kendi yerinde olduğu hâlde onun sözlerini duyacaklar ve onu görecekler. O zuhur ettiği zaman Allah lütuf ve rahmetini kullarına yayacak ve onların akılla-rı kâmil olacaktır. Hz. Mehdi (a.s) halk arasında Hz. Davud (a.s) ve Hz. Muhammed’in (s.a.a) tavrıyla hakemlik edecek ve Resulullah’ın (s.a.a) yaptığı her şeyi, o da yapacak. Resulullah (s.a.a) gibi o da cahiliye sünnetlerini ortadan kaldıracak ve İslâm’a hayat verecektir.[10]

Dipnotlar

  • [1] el-Gaybet, Şeyh Tusî, s.261–262
  • [2] Kemalu’d-Din, c.2, s.160, 4. hadis
  • [3] Ravzat-u Usul-i Kâfi, s.36–42 ve İsbatu’l-Hudat, c.7, s.390–391; Biharu’l-Envar, c.52, s.254 ve Kifayetu’l-Muvahhidin, c.2, s.844–846 ve Muntehe’l-Amal, 12. İmam’ın (a.s) Hayatı, s.106–107. Alametler ve nişaneleri zikreden birçok diğer kitaplara müracaat edile bilinir.
  • [4] Muntehe’l-Amal, 12. İmam’ın Hayatı, s.102–103; İsbatu’l-Hudat, c.7, s.398 ve 417. Gaybet-i Nu’manî, 14. bab s.247–283. Gaybet-i Tusî, Zuhur Alametleri, s.265–280; Ravzat-u Usul-i Kâfi, s.310, Hadis: 483; Biharu’l-Envar, c.52, s.186 ve 237–239 ile Zuhur Alametleri babının diğer sayfaları, s.181–278; Kifayetu’l-Muvahhidin, c.2, s. 841–842
  • [5] Muntehe’l-Amal, 12. İmam’ın Hayatı, s.103–104; Biharu’l-Envar, c.53, s.15–16; Kifayetu’l-Muvahhidin, c.2, s.842–843
  • [6] Muntehe’l-Amal, 12. İmam’ın Hayatı, s.102; el-Gaybet, Şeyh Tusî, s.27– 44; İsbatu’l-Hudat, c.7, s.424; Gaybet-i Nu’manî, s.257, Hadis: 14, 15 ve bu kitabın 14. babının diğer hadisleri; Kifayetu’l-Muvahhidin, c.2, s.740; Ravzat-u Usul-i Kâfi, s.209–210, Hadis: 255 ve s.310, Hadis: 483; Biharu’l-Envar, c.52, s.181–278
  • [7] İsbatu’l-Hudat, c.7, s.399
  • [8] İsbatu’l-Hudat, c.7, s.14
  • [9] İsbatu’l-Hudat, c.7, s.431
  • [10] Biharu’l-Envar, c.52, s.279, 283, 305, 308, 310, 311, 340, 346, 352, 354, 360, 361, 364, 367, 368 ve 378 ve c.53, s.12; İkmalu’d-Din, c.2, s.367 ve 368; Keşfu’l-Gumme, c.3, s.360, 363 ve 365; el-İrşad, Şeyh Müfid, s. 341–344; Gaybet-i Nu’manî, s.231, 233, 234, 238, 243, 281, 282; el-Gay-bet, Şeyh Tusî, s.280–286; Muntahabu’l-Eser, s.482

Kaynak: Hz. Mehdi (a.s) (Ehlibeyt Serisi-14)/ Telif Komisyonu.

Paylaş