1- İmam Mehdi’nin (a.s) Allah Teâlâ’dan kendine tanıma gücü vermesini istediği şu duayı okumak: Allah’ım! Bana kendini tanıt; eğer bana kendini tanıt-mazsan, Peygamber’ini tanıyamam. Allah’ım! Bana Pey gamber’ini tanıt; eğer bana Peygamberini tanıtmazsan, Hüccetini tanıyamam. Allah’ım! Bana Hüccetini tanıt; eğer bana Hüccetini tanıtmazsan, dinimden saparım.[1]
2- Sebat ve dinî inançların sağlam kalması için yararlı olan ve “Ya Allah, ya Rahman, ya Rahîm, ya Mukallibe’l-Kulub, sebbit kalbi ala dinik” cümleleriyle başlayan duayı okumak.[2] 3- İmam Mehdi’ye (a.s) dua etmek. Mesela şu duayı okumak: Allah’ım! Velin Hüccet b. Hasan için -rahmetin onun ve babalarının üzerine olsun- bu saatte ve her saatte, dost, koruyucu, rehber, yardımcı, kılavuz ve göz ol; ta ki onu yeryüzüne yerleştiresin ve onu oradan uzun müddet ya-rarlandırasın.[3]
4- İmam Mehdi (a.s) için salâvat getirmek ve zuhurunun ça-buk olması için dua etmek:
Allah’ım! Muhammed ve Ehlibeyti’ne rahmet et ve onların zuhurunu çabuklaştır.
İmam Mehdi’den (a.s) şöyle rivayet edilmiştir:
Bizim zuhurumuz için çok dua edin; çünkü işlerinizin ra-hatlaması buna bağlıdır.[4]
5- Cuma günleri, Mefatihu’l-Cinan kitabında nakledilen “Es-selam-u aleyke ya Hüccetallah-i fi ardih…” cümlesiyle başla-yan ziyaret nameyi okumak.
6- Cuma günlerinde, Ramazan Bayramı’nda, Kurban Bayramı’nda ve Gadir Hum Bayramı’nda Nudbe duasını oku-mak.
7- İmam Mehdi’nin (a.s) ismini duyunca, saygı amacıyla otur-duğu yerden kalkmak.
8- Mefatihu’l-Cinan kitabında nakledilen bazı duaları okuya-rak onu anmak.
9- Bir sorunla karşılaşıldığında, önemli işlerde onu yâd et-mek ve aracı kılmak. Bunlardan biri de, Kum kentinde bulu-nan Cemkeran Mescidi’ne giderek tahiyet (cami) namazı ile İmam-ı Zaman namazını namaz kılmak ve İmam’a tevessül etmektir.
Merhum Nasıru’ş-Şeriat’ın “Kum Tarihi” adlı kitabında, “Müstedreku’l-Vesail” kitabının yazarı Hacı Mirza Hüseyin Nurî’den naklen şöyle geçer: Merhum Şeyh Hasan Musle-i Cemkeranî (r.a) der ki:
Hicrî 393 yılı ramazan ayının on yedisi pazartesiyi salıya bağlayan gecede evimde uyumuştum. Ansızın bir grup gelerek beni uykudan uyandırdı ve Hz. Mehdi’nin (a.s) beni çağırdığını söyledi. Kapıya çıktığımda, bir grup ta-cirin kapının önünde durduğunu gördüm. Selâm verdim, selâmımı aldılar ve ardından beni Cemkeran Mescidi’nin şu an bulunduğu yere götürdüler. Hz. Mehdi (a.s) orada bir tahtın üzerinde oturmuştu. Beni ismimle çağırarak şöyle buyurdu:
“Git Hasan Müslim’e (kendisini o yerin sahibi bilen kimse) bu yerin kutsal bir yer olduğunu ve Allah Teâlâ’nın burayı seçtiği-ni söyle. Sonra Seyyid Ebu’l-Hasan’a giderek bu arsayı Hasan Müslim’den alıp burada cami yapmaları için diğerlerine verme-sini söyle. Halka buraya yönelip değer vermelerini söyle. Burada dört rekât namaz kılsınlar. Bundan iki rekâtını tehiyyetu’l-mes-cid niyetiyle kılsınlar. Her rekâtta Fâtiha Suresi’nden sonra yedi defa İhlâs Suresi’ni okusunlar, rükû ve secde zikirlerini yedi defa tekrarlasınlar. İki rekâtını da İmam-ı Zaman namazı niyetiyle kılsınlar: Her rekâtta Fâtiha Suresi’ni okurken ‘İyyake na’budu ve iyyake nestain’ ayetine ulaşınca, bu cümleyi yüz defa tek-rarlasınlar. Daha sonra Fâtiha Suresi’ni tamamlasınlar (sure olarak İhlâs’ı bir defa okusunlar), rükû ve secde zikirlerini yedi defa tekrarlasınlar. Namazdan sonra da bir defa ‘La ilâhe illal-lah’ diyerek; Hz. Fatıma (s.a) tesbihatını (yani otuz dört defa ‘Allah-u Ekber’, otuz üç defa ‘Elhamdülillah’ ve otuz üç defa da ‘Subhanellah’) desinler. Tesbihattan sonra secdeye giderek yüz defa da, ‘Allahumme salli ala Muhammed ve Âl-i Muhammed’ söylesinler.”
“Kim bu iki rekât namazı (burada) kılarsa, Kâbe’de kılmış gibi olur.”
Böylece bu cami yapıldı; Şiîlerin, Ehlibeyt dostlarının ve İmam Mehdi’ye tevessül edenlerin ziyaretgâhı oldu.
Bu olayı, Muhaddis Şeyh Abbas Kummî’nin hocası Hacı Mirza Hüseyin Nurî’nin eserlerinden olan “Necmu’s-Sakıb” ve “Kelime-i Tayyibe” kitaplarında genişçe okuyabilirsiniz.
10- Kur’ân okumak; hac, umre ve tavafı yerine getirmek, on-dan taraf tertemiz babalarını ziyaret etmek, sağlığı için sada-ka vermek gibi iyi amelleri ona hediye etmek.
11- Günahlardan gerçekten tövbe etmek. Günahkârların gü-nahlarına tövbe etmeleri her zaman farz olsa da, gaybet dö-neminde buna daha fazla önem verilmesi gerekir. Çünkü Hz. Mehdi’nin (a.s) gaybete çekilmesi ve gaybetinin uzamasının sebeplerinden birisi, bizim günahlarımızdır.
12- Halkı Hz. Mehdi’ye (a.s) yönlendirmek. Yani her Şiî hem sözüyle, hem de hareketleriyle onun tebliğcilerinden biri ol-malı, böylece dinî programları takviye etmede yardımcı olma-lıdır. İşte bu, vazifelerin en önemlisidir. Çünkü bizler sürekli Hz. Mehdi’nin (a.s) gelişini beklemek zorundayız. Onun geli-şini beklemek ise, onun razı olacağı şekilde hayatı bir düzene koymakla, hâl ve hareketlerimizle adaleti sağlamakla ve Hz. Mehdi’nin (a.s) adil hükümetini istemekle birlikte olmalıdır. Dinî hükümlere bağlılığımızı amelen ortaya koymaz; Allah, Resulü ve İmam’ın isteğine karşı ilgisiz kalırsak ve buna rağ-men hâlâ “Biz Hz. Mehdi’nin (a.s) zuhurunu bekleyenlerde-niz.” dersek, bu iddiamız yalandan başka hiçbir şey olmaz.
Allah’ım! Onun rızası, merhameti, şefkati, hayır duaları ile bize minnette bulun!
1- Resulullah’ın (s.a.a) kızı (Fatıma) benim için güzel bir ör-nektir.
2- Yeryüzü, gizlide veya açıkta olan Allah’ın Hüccet’inden asla boşta kalmaz.
3- Hakkın bizimle (Resulullah’ın Ehlibeyti ile) ve bizim ara-mızda olduğunu bilmelidirler.
4- Bizler Rabbimizin eğittikleriyiz; diğer insanlar da bizim eğittiklerimizdir.
5- Gaybet dönemimde benden, bulut arkasındaki güneş gibi yararlanırsınız.
6- Yıldızlar gök ehli için güvence vesilesi olduğu gibi, ben de yeryüzü ehli için güvence vesilesiyim.
7- Şer’î hükümlerde bizim hadislerimizi rivayet edenlere (şartları haiz müçtehitlere) başvurun. Onlar sizin üzerinize benim hüccetimdir; ben de onlara Allah’ın hüccetiyim.
8- Zuhurum için vakit belirleyen yalancıdır.
9- Hiç kimse, başkasının malını izni olmadan kullanamaz.[5]
Şeyh Saduk’un “Kemalu’d-Din” ve Şeyh Tusî’nin “el-Gaybet” adlı kitabında Hz. Mehdi’den (a.f) yaklaşık seksen tevki[6] nakledilmiştir. Bunlardan bazıları Şiî ulemanın geneline, bazıları da Şiî taklit mercilerine hitaben özel olarak yazıl-mıştır. Bu tevkilerin içeriğinden, Hz. Mehdi’nin (a.s), kendi ashap ve izleyicilerine karşı çok şefkatli olduğu, onları gö-zettiği, onların hidayet bulup nefislerini terbiye etmelerine özel bir ilgi duyduğu anlaşılmaktadır. Öyle ki, sıkıntıda olup çaresiz duruma düşenler, ondan samimi bir şekilde yardım istediklerinde, sorunlarının çözüldüğüne şahit olmuş; ilmî ve dinî konularda çıkmaza ulaşan bilginler, İmam’ın (a.s) ilhamlarından aydınlanıp hidayet bulmuş; özellikle halkın dinî liderliğini üstlenenler, onun tarafından teyit ve takviye edilmişlerdir. Bu lütuf ve feyizleri tevkilerinde, soru-cevap şeklinde görmekteyiz.
Aşağıdaki emir, İmam-ı Zaman tarafından uzun bir dönem Şiî taklit mercii olan merhum Ayetullah el-Uzma Aga Seyyid Ebu’l-Hasan İsfahanî’ye (öl. hicrî kamerî 1365) gönderilmiş bir emirdir.
10- Halkın hizmetinde ol, evin giriş yerinde otur; (böylece in-sanlar seninle daha rahat ve çabuk görüşebilirler) ve halkın ihtiyaçlarını gider. Biz sana yardım edeceğiz.
* * * Allah’ım! Ona ve pak babalarına selâm et. Onun zuhurunu çabuklaştır ve çıkışını kolaylaştır. Sonsuz rahmetinle dilediği her şeyi ver ona. Ey merhametlilerin en merhametlisi!
Ve son sözümüz: Hamd, âlemlerin Rabbi Allah’a mahsustur.
Kaynak: Hz. Mehdi (a.s) (Ehlibeyt Serisi-14)/ Telif Komisyonu.
