السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَبا عَبْدِ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللّٰهِ، أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ أَقَمْتَ الصَّلاةَ، وَآتَيْتَ الزَّكَاةَ، وَأَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ، وَنَهَيْتَ عَنِ الْمُنْكَرِ، وَدَعَوْتَ إِلىٰ سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ، وَأَشْهَدُ أَنَّ الَّذِينَ سَفَكُوا دَمَكَ وَاسْتَحَلُّوا حُرْمَتَكَ مَلْعُونُونَ مُعَذَّبُونَ عَلَىٰ لِسانِ داوُدَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ذٰلِكَ بِما عَصَوْا وَكانُوا يَعْتَدُونَ.
“Selam olsun sana ey Eba Abdullah, selam olsun sana ey Resulullah’ın oğlu, şahadet ederim ki sen namazı ayakta tuttun, zekatı verdin, iyiliğe emrettin ve kötülükten sakındırdın, halkı hikmet ve güzel öğütle Rabbi’nin yoluna davet ettin. Şahadet ederim ki senin kanını dökenler, hürmetini çiğneyenler -Allah’ın emrine- isyan etmeleri ve zulmetmelerinden dolayı Davud’un ve İsa b. Meryem’in diliyle lanetlenmiş ve azaba uğramaktadırlar.”
İmam (a.s) bunun üzerine, “Evet, öyledir” buyurdu.