Ehlibeyt’in Özverisi ve İnsan Suresi’nin İnişi

Şiî ve Sünnî hadis rivayetçilerinin geneli şöyle nakletmişlerdir: Müminlerin Emîri Ali (a.s), Fatıma ez-Zehra (s.a), İmam Hasan (a.s), İmam Hüseyin (a.s) ve bunlara hizmet eden Fizza, adakları gereği üç gün oruç tuttular.

Birinci akşam iftar vakti yoksul biri kapıyı çalıp yardım istedi ve Ali (a.s) iftarlığını ona verdi.

Bunun üzerine diğerleri de Ali’ye (a.s) uyarak iftarlıklarını fakire verdi ve su ile iftar ettiler. İkinci akşam iftar vakti yine kapı çalındı ve bu defa öksüz biri yardım istedi. Yine herkes iftarlığını öksüze verdi ve su ile iftar ettiler. Üçüncü akşam da yine iftar vaktinde kapı çalındı. Bu defa gelen bir esirdi ve yardım istemekteydi. Yine herkes, iftar edeceği yiyeceğini alıp ona verdi.

Bunun üzerine yüce Allah “İnsan Suresi”ni nazil buyurdu.(2)

Bu surenin: “Ve ona ihtiyaçları olduğu hâlde yemeklerini yoksula, yetime ve tutsağa verirler, onları doyururlar.”(1)

ayeti, bu yüce insanların özveri ve infakına değinmektedir.(2)

İnsan Suresi’nin içerdiği bu kıssa, Şiî ve Sünnî tefsirlerinde ve bu cümleden olmak üzere büyük Ehlisünnet âlim ve müfessiri Carullah Zemahşerî’nin meşhur “el-Keşşaf” tefsirinde detaylı olarak nakledilmiştir.

Fatıma ve Tathir Ayeti

Şiî hadis ravileri ve tefsir bilimcilerin tümü, Sünnî âlim ve müfessirlerin çoğu “Tathir Ayeti” olarak anılan “Ancak ve ancak Allah, siz Ehlibeyt’ten her çeşit pisliği gidermek ve sizi tam bir temizlikle tertemiz bir hâle getirmek diler.”(3) ayetin; Müminlerin Emîri Ali (a.s), Hz. Fatıma (s.a), İmam Hasan (a.s) ve İmam Hüseyin (a.s) hakkında indiğine(4) ve yüce Peygamberimizin (s.a.a), masum “Ehlibeyt”i ile kastedilenlerin, bu yüce insanlar olduğuna vurgu yaptığına değinmişlerdir.

Büyük tefsir bilginlerinin belirttiği gibi ayetin kendisi, bu yüce insanların masum olduğunu kanıtlamaktadır. Ayrıca bu hususta onlarca rivayet ve diğer kanıtlar da mevcuttur. Konu hakkındaki ayrıntıları öğrenmek isteyenler, ilgili kitaplara müracaat edebilirler. Burada, bahsi edilen rivayetlerin sadece bir tanesiyle yetineceğiz.

Nafi b. Ebi’l-Hamrâ şöyle rivayet eder:

Ben sekiz ay boyunca (Medine’de) bulundum. Resulullah (s.a.a) her gün sabah namazı için çıktığında, görüyordum ki, Fatıma’nın evinin kapısında durarak: “Allah’ın selâm, rahmet ve bereketleri üzerinize olsun ey Ehlibeyt! Ancak ve ancak Allah, siz Ehlibeyt’ten her çeşit pisliği gidermek ve sizi tam bir temizlikle tertemiz bir hâle getirmek diler.” buyururdu.(1)

2- el-Emali, Şeyh Saduk, s.212–216; Keşfu’l-Gumme, c.1, s.413–417.1- İnsân Suresi, 82- Menakıb, Şehraşub, c.3, s.106, 147–148; Muntehe’l-Âmal, s.68 (Hicrî İkinci Yılın Olayları bölümü)3- Ahzâb Suresi, 334- el-Emali, Şeyh Tusî, c.1, s.254, 269–270; el-Emali, Şeyh Saduk, s. 381–382; Usul-i Kâfi, c.1, s. 287; el-Fusulu’l-Muhtare, Şeyh Müfid, s.29–30 (Kum basımı).- Keşfu’l-Gumme, c.2, s.13. Bu rivayet, Müminlerin Emîri Ali’den (a.s) de şu kitaplarda nakledilmiştir: el-Emali, Şeyh Tusî, c.1, s.88, 257; el-Emali, Şeyh Tusî, c.2, s. 177–178; el-Emali, Müfid, s.188; el-Emali, Şeyh Saduk, s.124.

Kaynak: Hz. Fatıma (a.s) (Ehlibeyt Serisi-1)/ Telif Komisyonu.