Bu hutbe Kufe minberinde irad edilmiştir:
Ey İnsanlar! Ehli azdır diye hidayet yolunda dehşete kapılmayın. Zira insanlar, doyumu kısa, açlığı uzun olan bir sofrada toplanmışlardır.
Ey insanlar! Halkı bir araya toplayan şey hoşnutluk ve hoşnutsuzluktur. (Bir iş hususundaki hoşnutluk veya hoşnutsuzluk sevab veya cezayı genelleştirir.) Şüphesiz Semud’un devesini sadece bir kişi kesmişti de hepsi bu duruma ses çıkarmayıp razı olunca Allah da azabı hepsine göndermiş ve buyurmuştu ki: “Onlar onu (Salih’in devesini) boğazladılar, sonunda hepsi de pişman oldular.”1 Çok geçmeden yerleri, kızdırılmış demirin yumuşak toprağa girerken çıkardığı ineğinkine benzer bir ses çıkararak yerin dibine geçti.
Ey İnsanlar! Kim dosdoğru yolda ilerlerse suya kavuşur; kim de muhalefet ederse, çöle düşer. (Su bulamaz, şaşkınlık içinde bocalar.)
…
1- Şuara/157