Hutbe 233 – Dilin zararları

Cude b. Hubeyre minberde konuşamayınca Hz. Ali bu hutbeyi irad etti. Bu hutbede Ehlibeyt’in faziletleri ve o zamandaki karışık durum söz konusu edilmiştir:

Bilin ki, dil insanın bir parçasıdır. İnsanın konuşma gücü olmazsa dil onu konuşmacı yapmaz. Gücü olduğunda ise konuşma ona mühlet vermez. Biz sözün emirleriyiz. Kök ve damarları bizde güçlenmiş ve dalları bizi gölgelendirmiştir.

Allah, size rahmet eylesin! Biliniz ki sizler, gerçekler doğrultusunda hakça konuşulanların az olduğu, doğruyu söyleyenin dilinin tutulduğu, hakka sarılanın zayıf düştüğü bir zamanda yaşıyorsunuz. Zamanın ehli isyanda karar kılmış, yalakacılıkta uzlaşmışlardır. Gençleri kötü ahlâklı, yaşlıları günahkâr, âlimleri münafık, dostları sahtekârdır. Ne küçükleri büyüklerine saygı gösterir ne de zenginleri fakirlerine yardım eder.