Hutbe 226 – Dünyanın Kınanması 3

Hz. Ali (a.s) dünyayı tanıma ve ondan ibret alma hususunda şöyle buyurmaktadır:

Dünya, sıkıntılarla örülmüş ve hıyanetle tanınmış bir evdir. Ne kendi hâli sabit kalır, ne de sakinleri güvenlik ve esenlik içindedir!

Çeşit çeşit durumları, durmadan değişen hâlleri vardır. Dünya hayatı kötülenmiş, orada emniyette olmak imkânsız kılınmıştır. Orada dünya ehli, hedef tahtası yapılmış, dünya onlara oklarını atıyor, kargısıyla hayatlarına son veriyor.

Ey Allah’ın kulları! Sizler ve bu dünyadan içinde bulunduklarınız sizden önce geçenlerin yolunda yürümektesiniz. Onlar ki sizden daha uzun ömür sürmüş, bulundukları yerleri sizden daha iyi imar etmiş ve daha kalıcı eserler bırakmışlardı. İşte hepsinin sesleri kesildi, güçleri ve hareketleri durdu, bedenleri yıprandı, yurtları bomboş kaldı ve geride bıraktıkları darmadağın oldu. Oysaki onlar sapasağlam sarayları ve (büyük keyifle) yaslandıkları sırtlıkları; dayandıkları sert kayalar, taşlar ve bitişik kazılmış mezarlar ile değiştirdiler. O mezarlar harabeler üzerine yapılmış, yapıları toprakla sağlamlaştırılmıştır. Mekânları birbirine yakın ama sakinleri birbirinden uzak ve garibtir. Sakinleri görünürde işsiz, ama gerçekte meşgul korkunç bir mahellede karar kılmışlardır. Yurt edindikleri yerle ünsiyet edinmezler. Evleri bitişik ve birbirine yakın komşu oldukları hâlde, komşulular gibi ilişkide bulunmazlar! Ölüm onları un-ufak ettiği, toprak onları yiyip bitirdiği hâlde nasıl birbirlerini ziyaret etsinler!

Öyle düşünün ki, sanki onların başına gelen sizin başınıza gelmiş, o yatakhaneye esir düşmüşsünüz ve o emanetgah sizleri kendine katmıştır. O hâlde (bir düşünün) bütün bu işler tamamlanıp kabirler içlerindekini dışarıya çıkardığı, herkesin önden gönderdiği ile imtihan verdiği, gerçek dostları olan Allah’a döndürüldükleri, uydurmuş oldukları şeylerin hepsinin kendilerinden uzaklaştığı zaman1 sizin hâliniz ne olacaktır!