Hasta İmam(!)

21.01.2026 08:35
0
A+
A-

Tarihi iyi bilmeyen bazıları dördüncü İmam Zeynelabidin’in (a.s) adına “hasta” lakabını da ekler ve İmam’ın daima hasta ve hâlsiz olduğunu zannederler. Onun için de zihinlerinde soluk benizli ve hâlsiz bir imam tasavvur ederler.

Fakat gerçekler bunun tam tersidir. İmam’ın hayatını bilenler, onun hayatında sadece çok kısa bir zaman içinde ve babasının şahadeti sırasında Kerbela’da hasta olduğunu ve gerçekte büyük Allah’ın onu bu hastalıkla Kerbela faciasından koruduğunu ve böylece Yezid’in adamlarının ona zarar vermesini önlediğini bilirler.

Böylece imamet vazifesinin devamı ve İslâm ümmetinin geleceği garanti altına alınmış oldu.

Şimdi İmam’ın hastalığı konusunda birkaç rivayet aktaralım:

Şeyh Müfid’in el-İrşad adlı eserinde şöyle geçer: Şimr bir grup askerle Kerbela’da İmam Hüseyin’in (a.s) ailesinin bulunduğu çadırlara saldırdığı sırada, Ali b. Hüseyin hasta yatağında yatıyordu.(1)

Tezkiretü’l-Havas’ta şöyle yazar:

Ali b. Hüseyin’i (a.s) hasta olduğu için öldürmediler.(2)

Tabakat’ta ise şöyle geçer:

İmam Hüseyin’in (a.s) şahadetinden sonra Şimr, Ali b. Hüseyin’e (a.s) doğru geldi. Ali, ağır hastaydı. Şimr, yanındakilere, onu da öldürün emrini verdi. Oradakilerden biri dedi ki: “Suphanallah, savaşa katılmayan ve hasta olan bu genci ne diye öldürelim?!” Bu sırada Sa’d oğlu Ömer geldi ve “Bu kadınlarla bu hastaya dokunmayın.” dedi.(1)

Bazıları da İmam Seccad’ın (a.s) hastalığının veya hastalığının etkisinin Kûfe’ye gidişine kadar sürdüğünü yazarlar.(2)

Kerbela’da geçen bu birkaç gün dışında hiçbir tarih kaynağında İmam Seccad’ın (a.s) ömrünün sonuna dek veya ömrünün çoğunda hasta olduğu geçmiyor. Hz. İmam Seccad’ın (a.s) da diğer İmamlar gibi ömrünün sayılı günlerinde hasta olduğu ve ömrünün sonuna kadar sağlıklı yaşadığına dair sağlam belgeler vardır.(3)

Bu belgelerde, İmamet görevini tamamen sağlıklı bir şekilde sürdürdüğü bildirilmiştir.

1- el-İrşad, Şeyh Müfid, s.2262- Tezkiretu’l–Havas, s.183, Ferhad Mirza basımı.1- Tabakaat, 5/157, Liden basımı2- el-Luhuf, İbn Tavus, s.128, hicrî 1317 basımı3- Usul-i Kâfi, 7/56.

Kaynak: İmam Seccad (a.s) (Ehlibeyt Serisi-1)/ Telif Komisyonu.