Nehcü’l-Belâğa

Mektup 77 – Abdullah bin Abbâs’a (Haricîlerle Konuşmaya Gönderildiğinde)

وَمِن کتابٍ لَهُ عَليهِ السَّلامُ
لِعَبْدِاللهِ بْنِ الْعَبّاسِ لَمّا بَعَثَهُ لِلْإِحْتِجاجِ عَلَى الْخَوارِجِ
لا تُخَاصِمْهُمْ بِالْقُرْآنِ، فَإِنَّ الْقُرْآنَ حَمَّالٌ ذُو وُجُوهٍ، تَقُولُ وَيَقُولُونَ، وَلَکِنْ حَاجِجْهُمْ بِالسُّنَّةِ، فَإِنَّهُمْ لَنْ يَجِدُوا عَنْهَا مَحِيصاً.

Abdullah b. Abbas’ı Haricîlere delil göstermesi ve nasihat etmesi için gönderdiğinde yazdığı mektup:

 

Onlarla Kur’ân’a dayanarak tartışma; çünkü Kur’ân, pek çok anlam taşıyan bir kitaptır. Sen bir şey söylersin, onlar da bir şey söylerler. Fakat onlara sünnetle delil getir; çünkü onlar, ondan kaçmaya hiçbir yol bulamazlar.