H. 36 yılında İmran b. Huseyn el-Huzaî aracılığı ile Talha ve Zubeyr’e gönderdiği bu mektubu Ebu Cafer İskafî de Makamat adlı
kitabında “Emirü’l-Müminin’in (a.s) Faziletleri” bölümünde nakletmiştir:
İnsanlar beni isteyinceye kadar, bana uymalarını istemediğimi gizleseniz de bilirsiniz. Onlar bana biat edinceye kadar biatlerini istemedim. İkiniz de bana isteyerek biat edenlerdensiniz. Halk, otoriteyi gasp ettiğim, malım mülküm olduğu için biat etmedi bana.
Eğer bana isteyerek biat ettiyseniz, o hâlde bu ahdi bozmaktan vazgeçip hemen tövbe etmeniz gerekir. Yok, eğer istemeden biat ettiyseniz, görünüşte itaat etmeniz ve günahınızı gizlemeniz sebebiyle aleyhinize hareket etmeme yol açtınız.
Ömrüme andolsun, takiyye yapmak, sırları gizlemek hususunda muhacirlerin en haklı olanı siz değilsiniz. Biat etmeden önce bana karşı çıksaydınız bu, sizin için, kabul ettikten sonra biatimden çıkmaktan daha kolay olurdu.
Osman’ı benim öldürdüğümü iddia ediyorsunuz; sizinle benim aramda, Medine halkından size de bana da uymayanlar
hükmetsin; o işte herkesin ne kadar rolü varsa üstlensin, gerekeni kabullensin.
Ey iki ihtiyar! (Talha ve Zübeyr!) Görüşünüzden dönün! Şu an yaptığınız iş en büyük utançtır! Utançla ateş birleşmeden
yaptığınızdan vazgeçin! Ve’s-Selâm.
(İmran b. Husayn’il-Huzzâî (1) ile Talha ve Zübeyr’e gönderdikleri mektup)
– Ebû -Câ’fer’il- İskâfi “Kitâb’ül- Makaamât”ta, Emir’ül Mü’minin’in (a.s) manâkıbında da bu mektubu zikreder.
(Allah’a hamd-ü senâ, Rasûlüne salât-ü selâmdan sonra) Gizleseniz de bilirsiniz ki ben, insanların bana uymalarını istemedim, onlar istemedikçe. Onlarla yakınlaşmadım, onlar bana biat etmedikçe. İkiniz de, bana biat edenlerdendiniz, beni isteyenlerdendiniz. Halk, hilâfeti gaspeden, yahut mala mülke hırsı olan bir kişi sanmadı beni, o çeşit biat almadım onlardan. Bana dileyerek biat ettiyseniz tezce isyanınızdan vazgeçin, dönün Allah’a tövbe ederek. İstemeyerek biat ettiyseniz, görünüşte itâat ettiğinizden, suçuysa gizlediğinizden dolayı isyan ettiniz; bana da, size karşı hareket etmek için yol açtınız.
Ömrüm hakkı için ki muhâcirlerin, gönlündekini gizlemek, sırrını bildirmemek husûsunda en haklı olanı sizler değildiniz; bana biat etmeden bu işe girişseydiniz, biat edip hilâfetimi ikrâr ettikten sonra aleyhime dönmenizden, bana karşı gelmenizden daha kolay olurdu size.
Osman’ı benim öldürdüğümü sandınız, Medinelilerden ne bana uyanlar var, ne size uyanlar; aramızda onlar hükmetsinler görelim, onun öldürülmesinde benim mi daha fazla dahlim var, sizin mi?
A iki kocalmış kişi, dönün reyinizden; çünkü şimdi düştüğünüz en ağır şey utançtır; fakat utançla cehennem birleşmeden vazgeçin yaptığınızdan vesselâm.
…
1 – İmran b. Husayn’ül -Huzzâî, ashaptandır; bütün gaz- velerde bulunmuştur. Hicretin elli ikinci yılında vefât etmiştir (Tenkıyh, 2, s.350).
