Hz. Ali, Kufe’de hilafeti esnasında irad ettiği bu hutbesinde Allah ve Resulü’nün emir ve yasaklarını kabul edişindeki faziletini hatırlatarak ve halkı uyararak şöyle buyurdu:
Hutbe 197 – Kendi Faziletlerini Beyan
Çeviri
Hz. Ali, Kufe’de hilafeti esnasında irad ettiği bu hutbesinde Allah ve Resulü’nün emir ve yasaklarını kabul edişindeki faziletini hatırlatarak ve halkı uyararak şöyle buyurdu:
Muhammed’in ashabından olup onu ve dinini koruyanlar, benim bir an bile Allah’ın ve Resul’ünün emrini reddetmediğimi bilirler. Cesur yiğitlerin dayanamayıp geriledikleri tehlikeli anlarda bile, Allah’ın bana ihsan ettiği cesaretle canımı yoluna koydum.
Resulullah, başı göğsümde, bedeni ellerimde olduğu hâlde can verdi ve böylece gözlerimin önünde geçti gitti. O’nu (s.a.a) yıkamayı üstlendim, melekler de bana yardım ediyordu. Adeta evin altı üstü feryad ediyordu. Bir grup melek iniyor, bir grup da göğe çıkıyordu. O’nu yatacağı yere koyuncaya kadar, meleklerin selâm ve dua sesleri, feryat ve figanları kulağımdan gitmemişti. Ölüyken de diriyken de O’na benden daha layık kim var!? Basiretinizi çalıştırın, düşmanınızla savaşma niyetinizde sadık olun. Kendisinden başka ilâh olmayan Allah’a andolsun ki, ben dosdoğru hak yoldayım; onlar ise ayakları kaydıran batıl yoldalar. Duyduklarınızı söylüyor, Allah’tan kendim ve sizin için bağışlanma diliyorum.