Ey insanlar, dünya malı vebalı çer-çöptür. O hâlde otlağından sakının. Ondan gönül koparmak, ona güvenmekten daha faydalıdır. Yaşatacak kadarı, servetinden (biriktirmesinden) daha temizdir. Ondan fazlasıyla mal toplayanların (ahirette) mahrumiyetine hükmedilmiş, müstağni olana ise rahatlıkla yardım edilmiştir.

Dünya süsü gözlerini kamaştıranın, (kalp) gözleri kör olur. Dünyaya âşık olmayı gömlek gibi giyinen, içini hüzünle doldurur, bu hüzünler onun kalbinin içinde oynar. Öyle bir hüzün ki, onu meşgul eder; öyle bir gam ki, onu kederlendirir.Durumu böylece devam eder, nihayet boğazı düğümlenir (ölür), sonra bir köşeye atılır, hayat damarları kesilir. Allah’ın onu yok etmesi, kardeşlerinin de onu mezara gömmesi oldukça kolaydır. Mümin dünyaya ibret gözüyle bakar, karnının ihtiyacı miktarınca ondan azık alır; dünya sözünü düşman ve gazap kulağıyla işitir. “Malı çok oldu” derlerse kısa bir müddet sonra, “fakir oldu” derler; varlığına sevinirlerse, yokluğuna üzülürler. Dünyanın hâli budur ve dünya ehline, ümitlerini kesecekleri gün (kıyamet günü) daha gelmedi.