Hz. Ali hakemeyn olayına itiraz eden Haricîlerin yanına gelerek şöyle buyurdu:
Hutbe 122 – Haricilere Hitap
Nehcü'l-Belağa İmam Ali’nin Hutbeleri, Mektupları ve Hikmetleri
Nehcü'l-Belağa İmam Ali’nin Hutbeleri, Mektupları ve Hikmetleri
Çeviri
Hz. Ali hakemeyn olayına itiraz eden Haricîlerin yanına gelerek şöyle buyurdu:
Hepiniz, Sıffin’de bizimle birlikte miydiniz?
“Olan da var olmayan da var” dediler. Şöyle buyurdu:
İki kısma ayrılın; Sıffin’de bulunanlar bir yanda, bulunmayanlar da diğer yanda toplansın da her gruba kendine uygun olanı diyeyim.
Ardından halkı çağırdı ve şöyle buyurdu:
Konuşmanızı kesin, sözlerimi dinleyin, can kulağıyla dinleyin; şahitlik yapmanızı istediğimde herkes o konuda bildiğini söylesin.
Sonra onlara uzun bir konuşma yaptı. Bu cümleden şöyle buyurdu:
Onlar hile, aldatma, kandırma ve düzenle mushafları mızraklarının ucuna taktıkları zaman; “Bunlar da dindaş ve kardeşlerimizdir, noksan sıfatlardan münezzeh olan Allah’ın kitabına sığınarak geçmiş hatalarını bağışlamamızı diliyorlar. O hâlde onları kabul edelim ve kalplerinden hüznü uzaklaştıralım” diye söylemediniz mi? Size, “Bu işin dış yüzü iman, iç yüzü düşmanlıktır; evveli merhamet, sonu ise pişmanlıktır. İşinize sarılın, yolunuzda yürüyün, dişinizi sıkın, savaşa devam edin. Uyulduğunda insanı sapıklığa götürecek; uyulmadığında zillete düşürecek çağırıcının çağrısına iltifat etmeyin” dedim. Fakat o iş -hakemiyet meselesi- sonunda gerçekleşti ve ona razı oldunuz.
Allah’a andolsun kabul etmeseydim, bana hiçbir şeyi farz olmazdı. Allah ondan dolayı bana bir günah yüklemezdi. Ben kabul etseydim yine hak benimle olurdu ve bana itaat etmeniz gerekirdi. Şüphesiz Kur’ân benimledir, sahip olduğumdan beri ondan ayrılmadım.
Resulullah’la birlikteyken öldürmek sadece babaların, oğulların, kardeşlerin, yakınların arasında dönerdi; her musibet ve güçlük ancak imanımızı daha fazla artırırdı; hak üzere sebat ederek, emre uyarak, yaraların acısına dayanırdık. Fakat İslâm’da kardeşler olduğumuz hâlde, İslâm’a giren eğrilik, sapıklık, şüphe ve tevil yüzünden birbirimizle savaşmaktayız. Allah’ın aramızdaki ayrılığı giderip bizi uzlaştıracağı vesileye yapışmalı ve onun dışındakilerden uzaklaşmaya çalışmalıyız.