وَقالَ عَليهِ السَّلام
لَمّا قَتَلَ الخَوارِجَ فَقِيلَ لَهُ: يا أمِيرَالمُؤمِنِينَ، هَلَکَ الْقَوْمُ بِأجْمَعِهِم!
کَلاَّ وَاللهِ، إِنَّهُمْ نُطَفٌ فِي أَصْلاَبِ الرِّجَالِ، وَقَرَارَاتِ النِّسَاءِ، کُلَّمَا نَجَمَ مِنْهُمْ قَرْنٌ قُطِعَ، حَتَّى يَکُونَ آخِرُهُمْ لُصُوصآ سَلاَّ بِينَ.
Haricîler savaşta öldürülünce ashabı, “Ey Emirü’l-Müminin hepsi helak oldu.” demesi üzerine Hz. Ali şöyle buyurdu:
Olamaz, vallahi, onlar daha erkeklerin sulbünde ve kadınların rahminde birer nutfedir. Onlardan biri bir dal-boynuz (baş) gösterdi mi hemen kesilir. (öldürülür.) Ta ki sonuncuları hırsızlığa başlar, adam soymaya koyulur.
(Hâricilerle savaş bittikten sonra, Yâ Emir’el- Müminin bu kavim tamamıyla öldürüldü denince buyurdular ki:)
Olamaz; vAllahi onlar daha babalarının bellerindeler, analarının rahimlerindeler. Onlardan biri, bir dal gibi taş gösterdi mi, kesilir, öldürülür; sonuncuları hırsızlığa başlar, adam soymaya koyulur.
