Hilafetinden önce Selman-i Farisî’ye gönderdiği mektup:
Dünyanın durumu, yılana benzer; dokununca yumuşak gelir, fakat zehiri öldürür. Sana hoş gelen şeyden yüz çevir. Zira çok azı seninle kalır. Ondan ayrılacağını yakinen bildiğin için, dertlerini ve belalarını kendinden uzaklaştır. Onunla en fazla dost olduğun zaman, ondan en fazla sakınacağın zaman olsun. Çünkü onun dostu her ne zaman neşeyle ve sevinçle ona inanır, kanarsa dünya onu korkulara, müşkülatlara daldırır; avundur, ünsiyet ettirirse o zaman da dertlere, korkulara iter. Ve’s-Selâm.
Hilâfetlerinden önce Selmân-ı Fârisî radıyallahu anh’e gönderdikleri mektup:
(Allah’a hamd-ü sena, Rasûlüne ve soyuna salât-ü selâmdan) Sonra bilin ki dünya, dokunulunca ele yumuşak gelen, fakat zehiri insanı öldüren yılana benzer; dünyadan elde ettiğin, seni aldatan, sana hoş gelen şey, az bile olsa gene ondan yüz çevir. Değil mi ki ondan ayrılacağını iyiden iyiye biliyorsun; onun gamlarını da fırlat, at; hâlden hâle dönüşüne de aldırış etme. Onunla uzlaştığın zaman, en fazla ondan sakınacağın zaman olsun. Çünkü ona dost olan, neşeyle, sevinçle ona inandı, yüreğini ona verdi de kandı mı dünya,onu hâlden hâle sıyırır atar, dertlere, belâlara katar. 1
…
1 – Selman, aslen İranlıdır; doğduğu yer hakkında ihtilâf vardır. Kendisi, kendisini, Ben Âdem evlâdından İslâm oğlu Selmân’ım dive tavsif etmiştir. Soyunun, İsâ alâ nebiyyinâ ve âlihi ve aleyhisselâmın vasilerine ulaştığı rivâyet edilmiştir. Zertüşt dininde olduğu zamanlar dâhil, güneşe secde etmediği, Âhır zaman Peygamberi’nin zuhûr etmek üzere olduğunu duyup onun dinine girmek ve ona ulaşmak için uğraştığı, nihâyet bir olayda esir düşüp Medineli bir yolcuya satıldığı, muayyen bir para karşılığında hürriyetini kazanmak üzere uğraştığı, azad edildikten sonra Hazreti Peygamber’e ulaşıp İslâm’ı kabûl ettiği sahih rivâyetlerdendir. Hz. Resûlullah sallallahu aleyhi ve âlihi ve sellem, ona “Ebû-Abdullah” künyesini vermişler, “Selmân’ül-Hayr” lakabını ihsan buyur- muşlardır. Haklarında “Selmân, bizden, Ehlibeyttendir” ve “Selmân, Fars ehlinin İslâm’da en kıdemlisidir”, “İman, Süreyyâ yıldızında bile olsa Fars ehlinin elinden kurtulamaz, onlar, oraya bile ulaşırlar” meâlindeki hadis-i şerifler vârid olmuştur (Câmi’, 1, s.38, 2, s108.) Hendek savaşında, Hz. Rasûl-i Ekrem (s.a.a), Selmân’ın reyiyle hendek kazdırmıştır. Mezkûr savaşta ve diğer savaşlarda bulunmuştur. Şia-i İmâmiyye’ye göre “Erkân-i Erbaa”dandır. Hz. Resûlullah (s.a.a) “Bana dört kişiyi sevmem emredildi; ilki sensin Yâ Ali, Selmân, Mikdâd ve Ebû- Zerr onlardandır” buyurmuştur. Emir’ül-Mü’minin (a.s), “Yeryüzünde yedi kişi vardır ki halk, onlar yüzünden rızıklanırlar; onların yüzünden yardıma maz-har olurlar; onların yüzünden yağmur yağar, Selmân onlar-dandır” ve “Selmân’ın bildiğini Ebû-Zer bilseydi; Selmân’ı öldürmeye kalkardı” buyurmuşlar, İmâm Muhammed’ül-Bâkır aleyhisselâm da “Selmân’a, Selmân-ı Fârisi demeyin; Selmân-ı Muhammedi deyin; o, biz Ehlibeyttendir” demişler-dir. Bir gün ashab, soy soptan bahsederlerken Selman, ben Abdullâh oğlu Selmân’ım; dalâletteydim; Allah, Muhammed’-le beni hidâyete sevk etti; yoksuldum, Muhammed’le beni zenginleştirdi; kuldum, Allah beni Muhammed’le hür kıldı; soyum-sopum budur benim demişti. Sonra bu olayı Hz. Rasûl’e (s.a.a) haber verince Rasûl-i Ekrem (s.a.a), Ey Kureyş buyurmuşlardı, insanın soyu-sopu dinidir, erliğidir, aslıdır ve aklıdır; yüce Allah, Biz sizi bir erkek ve dişiden yarattık, sonra bilişesiniz, tanışasınız diye sizi kabilelere, şubelere ayırdık, gerçekten Allah katında en büyüğünüz, en fazla takvâ sâhibi olanınızdır buyurmuştur; ey Selmân, bunların hiçbiri senden üstün değildir; ancak Allah’tan çekinmekle; sen Allah’tan çekiniyorsan üstün sensin (Âyet-i Kerime, 49. sûrenin, Hucurât, 13. ayeti kerîmesidir) Ömer zamanında Medâyin’e vâli tayin edilen Selman, hicretin otuz dördüncü yılında vefât etmiştir; Medâyin’de Medfundur. RadıyAllahu anhu ve ırdâh (Tenkıyh, 2, s.45-48, İstîâb, 2, s.83, Üsd’ül Gaabe, 3, s. 10, İsâbe, 2, s.150).
